czwartek, 6 października 2011

In love again.

Postanowiłam przerwać ciszę, spowodowaną ciągłą (ostatnio) sennością i zmęczeniem, a wszystko za sprawą FTV. Tym razem totalnie zakochałam się w pokazie Frankie Morello S/S 2012! Zwariowałam na jego punkcie, po raz kolejny zachwyciłam się tym duetem, zakochałam się po prostu. I od kilku dni trwam w tym zachwycie...
Nie wiem czy bardziej podobają mi się wachlarze, nadruki, biżuteria, czy fasony same w sobie. Słowem podoba mi się wszystko. Jestem absolutnie na tak i marzę o całej masie rzeczy z tego pokazu (łącznie z końcowym t-shirtem!). Nawet wszystkie wykorzystane piosenki uwielbiam... Jest zabawnie, kobieco, klimatycznie, wakacyjnie, włosko! Jest tak, że chce się oglądać, nosić, eksperymentować, wyjechać na wakacje (koniecznie do Włoch...). Jest idealnie. 

I mała porcja powyjazdowego dziś:







wtorek, 20 września 2011

Kapelusz numer dwa.








Nie wiem czy pisałam już o mojej gwałtownej miłości do starego dobrego filcowego kapelusza. Prawdopodobnie tak (przy okazji zachwytów nad ostatnią kolekcją Galliano dla Diora), ale jeśli (jakimś cudem) o niej nie wspomniałam, to robię to teraz. Zakochałam się, przeszukałam Allegro, nie mogłam się przez chwilę zdecydować i dostałam. Nie pochodzi z Allegro, tylko z H&M. Dziś jest chyba w każdym sklepie. Ale to wcale nie znaczy, że traci na wartości. Mało tego, nie stracił nic od chwili, kiedy go sobie wymyśliłam, przez moment, w którym go dostałam, aż do teraz. Cały czas bezgranicznie go uwielbiam, więc co najmniej jesień przed nami. Jest niewiarygodnie wygodny i przyjemny w dotyku. Mała rzecz, a potrafi uszczęśliwić. 


sobota, 17 września 2011

Missoni F/W 2011/2012

Ostatnio kilka razy trafiłam na jesienno-zimowy pokaz Missoni. I jakoś chodzi mi po głowie. Nie powiem, że umieram z zachwytu (chyba, że nad piosenką, która leci na początku i końcu, nad muzyką ogólnie...), bo ich fanką nie jestem, ale... To przecież nie znaczy, że nie podobają mi się ich projekty z zasady. Takie akurat zachowania nie wchodzą w grę, ale do rzeczy. Strasznie spodobała mi się kolorystyka. To głównie ona chodzi mi namiętnie po głowie. Piękne pastele, delikatne zielenie, żółcie i róże, rewelacja! Podwójna rewelacja, bo kolekcja nie jest wiosenna. Miłą odmianą byłoby oglądanie jesiennych ulic w takich kolorach. Mimo kolekcji czarnych kurtek, płaszczy i futer, jestem zakochana w jasnych kolorach (latem swoją drogą, ale jesienią i zimą...). Nie przemawiają do mnie długości większości ubrań, bo (choć nie jestem wyznawczynią praktyczności) są niezwykle wręcz niepraktyczne (chyba, że ktoś mieszka w pralni chemicznej). No i buty - są śliczne, ale większość dziewczyn wygląda w nich strasznie niezgrabnie. I te spodnie kolorowe też nie są zbyt zgrabne. Ale wszystkie fiolety (z miętą!), róże z beżem, węże, futrzano-pierzaste cuda, swetry (ten o 2:00) - tym się zachwycam (nie tak jak jesiennym Galliano dla Diora, ale zawsze). Służy im to rozmycie barw moim zdaniem. Po obejrzeniu nie mam ochoty zakładać moich ulubionych ciemnych ciuchów, więc coś w tym musi być...