Posiadam zdjęcia, więc się nimi z Wami podzielę. Miałam odpowiadać na pytania, niestety dziś nie jestem w stanie. Żeby nie wyszły żadne dziwne rzeczy, nie będę się rozpisywać i zostawię Was z tymi słonecznymi zdjęciami. Miłej nocy wytrwałym, miłego dnia pozostałym!
piątek, 18 maja 2012
środa, 16 maja 2012
Kapelusza parcie na szkło.
Na zdjęcia znowu wkradły się baleriny. I kapelusz. Ma mocne parcie na szkło. Nie ma co... Ale nie mam nic przeciwko. Nie znudził mi się jeszcze. Wręcz przeciwnie - uważam, że jest przecudowny! Lubicie kapelusze? Ja dochodzę do wniosku, że jestem maniaczką wszelkich nakryć głowy. Czapki, turbany, opaski, chustki, kapelusze... Od zawsze. Jak byłam mała, to najczęściej nosiłam getry i opaski. Te dwie rzeczy utkwiły mi w pamięci, najczęściej przewijają się przez stare zdjęcia. I jedne i drugie uwielbiam do dziś. Do wielu rzeczy dorastam, a nie wyrosłam z wielu , jak się okazuje...
wtorek, 15 maja 2012
Wyznania z szafy.
Dziś miałam w planach coś zupełnie innego niż to, co widzicie na zdjęciach. Przyszedł miły Pan Kurier i uszczęśliwił mnie paczką z nowymi butami od Sequina. Jak się pewnie domyślacie, miałam zaraz wskoczyć w nowiuteńkie cuda, ale mój dość napięty plan dnia zrobił mi psikusa. Nie starczyło czasu na przebieranki. Nic straconego. Mają już swoje miejsce w szafie i nie pozwolę im uciec... Wieczorem zrobiło mi się smutno. Tak zwyczajnie smutno. Bez jakiegoś większego powodu. Wtedy przypomniałam sobie o nowych kartonikach w szafie. Szybko się w niej zaszyłam, powyciągałam z pudełek kilka par, popatrzyłam na półki i wieszaki i wrócił mi humor. Pięć minut w szafie zastępuje psychoterapię. Prawdopodobnie kojarzycie wszyscy nutellowego domotywatora (czy co to tam było...). Z braku Nutelli pod ręką naszła mnie dziś myśl. Do powtarzania w gorszych momentach... GDY CI SMUTNO, GDY CI ŹLE, IDŹ DO SZAFY, NAPATRZ SIĘ! Żeby poprawić sobie humor wcale nie trzeba wybierać się na zakupy.Prawdopodobnie w każdej szafie znajdują się rzeczy, które mogą zaskoczyć, ucieszyć... Ja praktycznie za każdym razem coś 'znajduję'. Mam kilka pewniaków, które zawsze poprawią mi humor. Jakieś ulubione szmatki, na widok których uśmiech sam pojawia się na ustach. Nowości, rzeczy których nigdy na sobie nie miałam - to jak posmak zakupów, mimo że mogą w szafie leżeć od roku. Buty. Te zawsze działają. Wystarczy, że popatrzę, dotknę, przymierzę... Oczywiście nowe są super i wiecznie mam ich za mało, ale każda para mnie cieszy. Uśmiecham się na widok wszystkich. Nieważne czy mają dwa dni, czy pięć lat. Lubię się czasem schować w szafie. Bardzo lubię. To działa na mnie terapeutycznie, jak spacer po plaży, czy lesie...
poniedziałek, 14 maja 2012
Oflagowana.
Czy wspominałam już, że uważam flagę Wielkiej Brytanii za najpiękniejszą na świecie? Jeśli nie, to właśnie się dowiedzieliście. Poza tym, że jest zwyczajnie ładna i ciekawa, składa się z jednego z moich ulubionych połączeń kolorów. O tej obsesji wspominałam na bank. Sama flaga podoba mi się 'od zawsze'. Zmaterializowaniem uczucia, jakim ją darzę, jest ta tunika. Prezentowałam Wam ją już dwa razy. Wcale nie mam zamiaru na tym poprzestać. Dla przypomnienia - jest wytworem mojej Pracowni. Moja mała duma. I kapelusz. Prawdopodobnie numer jeden maja. Doprawdy trudno mi się z nim rozstać. Do wszystkiego mi pasuje. Chyba, że podświadomie wybieram rzeczy, które pasują do niego. Istnieje taka możliwość...
niedziela, 13 maja 2012
Taki sobie goły brzuch.
Słoneczna niedziela. Z małymi przerwami, ale słoneczna. Czy może być lepiej? Oczywiście mogłabym mieć wolne i wylegiwać się z książką na hamaku, ale to byłby już szczyt szczęścia (biorąc pod uwagę fakt, że w przyszłym tygodniu oczekuję kuriera...). Tak więc popracowałam i po południu zafundowałam sobie (i nie tylko sobie) porządny spacer. Specjalnie na tą okazję wyciągnęłam z szafy mój najnowszy nabytek w marynarskim klimacie. A co! Nie powiem, miejsce zamieszkania wybitnie mi się zgrało z upodobaniami. Chyba jestem szczęściarą... Fakt, że moje ukochane granatowe paseczki, równie dobrze wyglądają wszędzie, ale tutaj nad morzem chyba szczególnie... Co do samej bluzki (może jednak bluzy?), to postanowiła mnie doprowadzić mnie dziś do łez. Nie dosłownie, ale jednak. Wiedziałam, że jest dość krótka, ale nie zdawałam sobie sprawy, że aż tak... Ta więc za jej sprawą mój brzuch ujrzał światło dzienne. O zgrozo! Zdjęcia dość dobitnie uświadomiły mi jego kiepściutką kondycję. Kiedy świat obiegły wiosenne kolekcje, które dosłownie bombardowały odsłoniętymi, płaskimi brzuchami modelek, uświadomiłam sobie, że z moim nie jest tak różowo. Niestety szybko ta myśl wywietrzała mi z głowy. Przyszedł sezon, trend zaczął obowiązywać, a tu psikus. Żadna dobra wróżka nie przyszła z pomocą. Mój brzuch nie zniknął za sprawą magicznej różdżki. Fakt, że nigdy nie byłam zwolenniczką gołych brzuchów, więc mogłabym się obejść bez krótkich topów w tym sezonie, ale wypadałoby wskoczyć w bikini! A nie ukrywam, że w tej chwili nie widzę takiej opcji. Tak więc zwracam się do Was z prośbą! Czy znacie jakieś magiczne sztuczki? Szybkie, sprawdzone sposoby, ćwiczenia, które mnie nie zabiją... Nie oczekuję cudów, ale wolałabym jednak JAKOŚ wyglądać w tym kostiumie. Tak to jest, jak zima jest długa i zimna...
sobota, 12 maja 2012
W skrócie o wyglądzie.
Podobny zestaw do tego sprzed kilku dni. Mała zmiana charakteru. Niby tak samo, ale zdecydowanie luźniej. Nie mam faworyta. Z jednej strony wolę wysokie buty, z drugiej spacery z Rupertem wymagają ode mnie czegoś innego. A właśnie głównie na spacerach jest chwila, żeby szybko zrobić blogowe zdjęcia. Czego nie robi się z miłości do futrzaka... Raz biegam w obcasach po plaży, innym razem człapię w czymś płaskim, żeby trochę z nim pobiegać. Swoją drogą bieganie by mi się przydało. Zdecydowanie wolałabym wyglądać lepiej. Znacznie lepiej. Łatwiej by mi było, gdybym nie była co chwilę głodna. W takich chwilach trochę żałuję, że nie urodziłam się piękna i zgrabna. Nie muszę być wysoka, całkiem mi dobrze z własnym wzrostem. Tak, zdecydowanie lubię swój wzrost. Mimo, że często muszę korzystać z pomocy taboretu. Pozostaje kwestia reszty wyglądu. Cóż... Jakiś czas temu ktoś o ciekawym poczuciu humoru podając się za mnie na jakimś portalu spytał czy jestem ładna. Nie dowiedziałam się niestety niczego ciekawego. Jedni pisali, że nie, inni że tak, jeszcze inni, że jestem zupełnie zwyczajna. Swoją drogą - zwyczajna znaczy raczej ładna, czy raczej brzydka? W Waszym imieniu też ktoś robił podobne badania? Sama nie wpadłabym na podobny pomysł. Loguję się gdzieś i wyskakuję z ambitnym pytaniem, czy jestem ładna... Oczywiście zamieszczając kilka zdjęć. To byłoby chyba dość żenujące. Fakt, że moja samoocena jest zmienna jak pogoda, ale raczej opiera się na moich własnych odczuciach. Oczywiście, że jak ktoś powie mi, że wyglądam fatalnie, to się nad tym zastanowię. Ale bez szaleństw i zbędnych emocji. Śmieszny ten cały wygląd. Niby nic, a w sumie ważny.
Subskrybuj:
Posty (Atom)