Powrót do poświątecznej rzeczywistości był szybki i sprawny. Okazało się, że to nie boli. Mimo nostalgii, która pozostała po przyjemnych wolnych chwilach, praca okazała się całkiem znośna. Można się pokusić nawet o stwierdzenie, że przyjemna. Dla przedłużenia świątecznego nastroju zostawię Was ze zdjęciami w takim właśnie klimacie. Żeby było dalej leniwie - minimum słów. Przyjemnego wieczoru!
wtorek, 10 kwietnia 2012
poniedziałek, 9 kwietnia 2012
Pyk i po Świętach.
Wczorajszym tytułem ponoć trochę namieszałam i niektórych przestraszyłam. Mam nadzieję, że dziś nikogo nie zestresuję.
Cudowne Święta właśnie się kończą. Minęło szybciej niż szybko. Od jutra znowu trzeba spinać się w sobie, wstawać wcześniej niż bym chciała, jeść mniej niż mogłabym mieć ochotę, robić więcej i mieć dla siebie mniej czasu niż uważam za normę. Słowem praca, klienci, telefony. I wszystko w biegu. Dziwnym zbiegiem okoliczności (albo raczej zbiegami) jestem prawie cały czas zestresowana. Gonią terminy, dni lecą, miesiące zaskakują. Za miesiąc będzie już po majówce, a wydawało mi się, że jeszcze tak dużo czasu do niej. Najwyższa pora zabrać się za tworzenie jakiegoś optymalnego planu dnia, bo tej pory jakoś żaden nie wypalił. Wiecznie brakuje mi czasu i w takie dni, jak te świąteczne, widzę to wyraźniej. Bo tego czasu brakuje mi zawsze na to, co sprawia mi przyjemność. Widzicie wypoczynek wypoczynkiem, a bałagan w głowie został. Są też pozytywy - katar wyleczony, nogi wypoczęte, plecy nie bolą. Wypoczynek fizyczny pierwsza klasa!
I moja dzisiejsza wariacja na temat wzorów. Spokojna, raczej stonowana. Z pastelowym różem na spodniach. Można by pomyśleć, że staram się być trendy...
niedziela, 8 kwietnia 2012
Świąteczne rozbieranki.
Połowa Świąt za nami. Już czuję, że będzie mi ich straszliwie brakować. Wszystkiego, poza okrutnie niską temperaturą. Kiedy w końcu nadchodzi dzień, w którym nie muszę robić zupełnie nic, jestem zwyczajnie szczęśliwa. Najszczęśliwsza! Mam czas usiąść, obejrzeć film, nawet trzy. Mogę zjeść jajko w majonezie, sałatkę i białą kiełbasę, nie muszę się ograniczać do wyboru jednej rzeczy (chociaż może powinnam). Mogę bez wyrzutów sumienia posiedzieć w szafie, pokręcić się bez celu po domu. Mogę sobie usiąść z kubkiem herbaty i trochę pomyśleć, zastanowić się, kilka spraw przemyśleć. Przede wszystkim mogę docenić jak cudownym dniem jest dzień wolny. Takich mam niestety bardzo mało. Szczególnie tych legalnych, kiedy bez skrępowania mogę robić to na co mam ochotę. Nie jest mi dany luksus odpoczynku psychicznego, ale przynajmniej ładuję baterie zmęczenia fizycznego. Cieszę się, że przede mną jeszcze całe jutro. Przyjemna perspektywa. Wy też wypoczywacie?
płaszcz - Japan Style / Allegro
bluzka - Top Shop
rękawiczki - Atmosphere
buty - Sequin
spodnie - Day
kardigan - Allegro
sobota, 7 kwietnia 2012
Przedświątecznie, bez pośpiechu.
Kolejne Święta przyszły szybko. Już chyba można mówić, że przyszły... W ramach przygotowań pomalowałam paznokcie na zielono. Taki kaprys, bo zupełnie nie zastanawiałam się nad tym, co chciałabym na siebie włożyć. Postanowiłam nie szaleć. Z niczym. W zeszłym roku cieszyłam się, że jest okazja do ubrania eleganckich ciuchów, w tym roku mnie to nie kręci. Swoją drogą rok temu leżałam na leżaku z nowym numerem Elle w ręku i wygrzewałam się w słońcu. W tej chwili pada śnieg. Przeczytałam przed chwilą, ze nadeszły długo wyczekiwane przez wszystkich białe Święta. Ot co! Nie szalałam też z gotowaniem i sprzątaniem. Nie umyłam okien. Zrobiłam tort truskawkowy. W ramach relaksu wyprasowałam dziś całą górę prania. I jestem z siebie dumna, że nie dałam się zwariować. Cieszę się na te Święta, bo są to cudowne dwa dni wolnego. I co by się nie działo, będzie przyjemnie i leniwie. Nie mam zamiaru we wtorek umierać z przejedzenia, ani stresować się podłogą, która nie została umyta. Zastanawiałam się nad tym całym szaleństwem i zaczęło mnie ono przerażać. Wielkie kłótnie, wielkie sprzątanie, wielkie gotowanie, wielkie obżarstwo, wielkie zakupy. Wszystko wielkie, chyba za wielkie jak na dwa dni. Może się mylę, może to ja właśnie nie mam racji... Może trzeba myć te okna i smażyć jajecznicę z 40 jaj. Nie myślcie, że nie lubię Świąt!
CHCIAŁABYM ŻYCZYĆ WAM WSZYSTKIM RADOŚCI I SPOKOJU. DOBREJ ZABAWY, ODPOCZYNKU I ZDROWIA. WIOSENNEGO OPTYMIZMU, SAMYCH SUKCESÓW I WYTRWAŁOŚCI W POSTANOWIENIACH. WSZYSTKIEGO CO PIĘKNE I STYLOWE!
piątek, 6 kwietnia 2012
Sequin'owe cudeńka - czyli nowe buty!
Zapowiadałam na facebooku, zapowiadałam tutaj. Dzieliłam się z Wami problemami z wyborem. Podjęcie decyzji okazało się prostsze niż mi się wydawało. Ostra selekcja, zawyżenie kryteriów i jakoś poszło. Powiem Wam, że kupienie pięciu par byłoby mniej wyczerpujące i prawdopodobnie pięć razy bardziej przyjemne, ale cóż. Po tej długiej butowej posusze jedna para jest błogosławieństwem. Zdecydowałam się na ten fason, mimo że nie byłam przekonana czy chcę się pchać w 'lity'. Są popularne. Nawet bardzo, o czym zapewne doskonale sobie zdajecie sobie sprawę. Wydawało mi się, że są już tak popularne, że już niemal niemodne. Ale nie żałuję swojej decyzji. To są jedne z najwygodniejszych butów, w jakich miałam okazję chodzić. I ani trochę nie przesadzam. Poza tym przekonał mnie ich ultra oryginalny wzór, okrzyknięty starym dywanem. Chodziły opinie, że ten właśnie wzór jest strasznie trudny w noszeniu. Znaczy w stylizacji. U mnie w szafie nie widzę tego problemu. Mam masę rzeczy, które do nich pasują, co w najbliższym czasie niewątpliwie Wam zademonstruję. Na facebooku wspominałam, że ich 'trudność' dała mi się we znaki już pierwszego dnia. Kiedy tylko odebrałam je od miłego Pana Kuriera, wskoczyłam w nie. I co się okazało? Idealnie współgrały z tym, co akurat miałam na sobie. I wcale o nich nie myślałam, kiedy rano się ubierałam. Żeby nie być gołosłowną, zademonstruję Wam dziś ten właśnie zestaw. Chociaż jest wzbogacony o futrzaka, czapkę i torbę. Mogłabym się rozpisywać jeszcze długo o zaletach moich nowych cudeniek, o miłej współpracy ze sklepem Sequin, o mojej butowej obsesji, ale na dziś skończę.
Na początek dowód wielkiej radości (w postaci zdjęcia) :
Buty w pełnej krasie:
No i kilka zdjęć z zachodem w tle:
środa, 4 kwietnia 2012
Opowiem Wam krótką historię.
Witam po przerwie. Wróciłam do 'normalności' z blogiem włącznie. Ostatnie dni spędziłam głównie na plaży, bardzo ciepło ubrana, więc nie było czego fotografować. Tak mi się przynajmniej wydaje. Pierwszy raz od dawna miałam na nogach adidasy. Postanowiłam się do nich przekonać. I przyznaję - na długie spacery (szczególnie po piasku) są bardzo wygodne. Prawdopodobnie pojawią się tutaj za jakiś czas, bo bądź co bądź są ładne. A jako, że czeka mnie jeszcze trochę chodzenia w adidasach właśnie, okazji do zdjęć nie zabraknie.
Przez te kilka dni, kiedy mnie tu nie było, zrobiły mi się zaległości. Przede wszystkim 1 kwietnia chciałam napisać parę słów o Pracowni Maszynoszycie. W komentarzach wyczytałam, że Was to interesuje. Pierwszego były drugie urodziny mojej firmy. Żeby dalej dobrze się działo, urodziny uczciłam szampanem. Taka mała przyjemność. Prawdopodobnie nie wiecie, ale totalnie uwielbiam szampana! O tym, że Pracownia Maszynoszycie jest moją firmą też możecie nie wiedzieć. Informuję, że jest. A ja od dwóch lat jestem jej szczęśliwą właścicielką. Pracownia owa jest niczym innym, jak zakładem krawieckim. Jak to określiłam na początku działalności - szeroko pojęte usługi krawieckie. Szeroko, bo ta mini firemka zajmuje się szyciem praktycznie wszystkiego - od skracania spodni, przez szycie sukienek po naprawianie kite'ów i przedsionków. Myślę, że jestem szczęściarą, bo robię to co lubię. Odchodząc od spraw zawodowych, Pracownia Maszynoszycie jest niekończącym się źródłem nowych ciuchów. Pod tym względem również uważam się za szczęściarę. Każdą rzecz mogę przerobić na swoje potrzeby, wszystko (no może prawie wszystko), co mi się podoba, mogę sobie uszyć. To jest morze możliwości. Dosłownie. Tak to w skrócie wygląda. Już wiecie co to znaczy, kiedy przy sukience piszę 'Pracownia Maszynoszycie'.
czapka - Dakine
sweter - Atmosphere
kardigan - H&M
kurtka - K&H
spodnie - Cropp
buty - DeeZee
czwartek, 29 marca 2012
Bramka numer jeden, czy bramka numer trzy?!
Jako, że buty zajmują sporą część moich myśli dzisiejszy post poświęcę im właśnie. Nadszedł szczęśliwy dzień, kiedy mogę sobie w końcu kupić buty właśnie. Ci z Was, którzy czytują mnie od dłuższego czasu wiedzą, że miałam na nie szlaban. Dosyć długo. Udało mi się dobrnąć do jego końca bez uszczerbku na zdrowiu psychicznym (mam nadzieję!). I nigdy bym nie pomyślała, że problem będę miała dopiero teraz. Jak to mówią: osiołkowi w żłobie dano. Mogę kupić sobie jedną parę. Tylko jedną. I to dopiero jest kosmos! W tej chwili w zakładkach mam otwarte dwanaście par. A to już po bardzo ostrej selekcji. Staram się zdecydować na kolor. Albo chociaż fason, żeby było łatwiej, ale nic z tego. Siedzę, przeglądam, rozmyślam. Chociaż równie dobrze, mogłabym wybrać na chybił trafił. Szanse, że będę zadowolona są większe, niż wygrana w totolotka. Dużo większe. Z drugiej strony, ile bym nie siedziała i tak po zakupie będę się zastanawiać czy TAMTE nie były ładniejsze. Klucza do sukcesu jeszcze nie znalazłam. Może jutro doznam olśnienia, kiedy będę spacerować po plaży. Wtedy różne myśli przychodzą do głowy. Należy mieć nadzieję, że będą to dobre myśli.
buty - New Look
sukienka - Pracownia Maszynoszycie
kurtka - Allegro
Subskrybuj:
Posty (Atom)