sobota, 25 stycznia 2014

700!

Przyznam, że trochę się zastanawiałam nad tym postem. W końcu 700 to już całkiem spora liczba. To fajna okrągła okazja, którą chciałam w jakiś sposób uczcić. I to okazało się sporym wyzwaniem. Pytałam, czy Wy chcielibyście z tej okazji zobaczyć coś szczególnego, ale nie doczekałam się odpowiedzi. Nie chciałam też zwlekać z tym nie wiadomo ile, bo jednak do bloga mnie ciągnie. Zastanawiałam się, bo przez ten czas przewinęło się tu już naprawdę sporo. Były cekiny, koronki, tiule, kolorowe i błyszczące buty, szampany, kwiatki… Stwierdziłam, że nie zaskoczę Was niczym z mojej szafy, bo jakbym się nie postarała, to i tak wyszłoby coś, co w końcu by tu trafiło. I to bez okazji. Żaden wspaniały fotograf nie stanął mi na drodze, żaden nie zaproponował mi wystrzałowej sesji, więc super zdjęć też nie mam w zanadrzu. Kombinowałam, aż w końcu trafiłam! Mam dziś dla Was coś, czego na pewno jeszcze nie widzieliście. Coś czego nigdy wcześniej nie publikowałam. Wygrzebałam trochę wspomnień. Przygotowałam swoje stare zdjęcia, które widziała zaledwie garstka ludzi. Mam nadzieję, że spodoba się Wam ta podróż w czasie…

1987. To pierwsze zdjęcie, które mam. Z butelką koleżanka mamy.
1988. Ja, mama i Wartburg dziadka (dziadka poznacie niżej!).
1989. 80-te urodziny prababci (ją również poznacie niżej). Jeszcze jako jedynaczka.

1991. Jedno z moich ulubionych zdjęć.
1991. I oto on, nieobecny już niestety, ukochany dziadek! 
1991. Prababcia. Najprawdopodobniej po niej mam zamiłowanie do butów i kilka innych cech...
Przebrany Gwiazdor - trauma. Znienawidzony motyw.
Na szczęście w domu prezenty zawsze czekały pod choinką. Zero strasznych przebierańców.
1992. Niezwykłe zdjęcie, zapomniałam już, że takie mam. Oto cztery pokolenia kobiet z mojej rodziny. Prababcia, ja, babcia i mama.
Bal karnawałowy w zerówce.
Z tatą.


Dziś można by powiedzieć: wstęp do kitesurfingu.




Z babcią przy leniwych zdaje się.
Wycieczka klasowa do Gdańska.


Z siostrą mojego dziadka w Chałupach.

To żadna ściema, serio sama płynęłam!
Z Sagą, moim drugim psem.
Pierwszy raz na dużym rowerze!
Gdańsk.
Wypłosz, maluch i Westerplatte.
Pierwszy udokumentowany Dzień Kobiet. 

Z drugim dziadkiem.







Tak niestety też wyglądałam. Potem już nie odważyłam się iść do fryzjera ze zdjęciem z gazety.



Na Zaruskim z kapitanem.

2000. Warszawa.

Zaruski raz jeszcze.
Jedyny pokaz, jedyny raz kiedy byłam modelką. Gimnazjum.
Tu też Zaruski. Gdyby ktoś miał wątpliwości - mam na sobie czerwona koszulkę i jestem wyżej.
2001. Ostatni rejs na Zaruskim. Fenomenalne Visby, mam nadzieję, że tam kiedyś wrócę. 

Nad dachami Visby.
Kiedyś byłam różą… czyli rola mojego życia. Mały Książę. 
Na koniec moje absolutnie ulubione zdjęcie. Zrobione przy okazji zdjęć klasowych w zerówce. 

środa, 22 stycznia 2014

Zima/słońce/spacer.


Nie taka zima zła, gdy świeci słońce… Aż chce się wyruszyć w świat. Ten znany, bliski, ulubiony. Ciepłe, wygodne buty i w drogę. Kiedy słońce tak pięknie świeci, głupio byłoby siedzieć w domu. I nie powstrzymuje mnie nawet siarczysty mróz. Zabiorę Was więc dziś na spacer. Za te spacery właśnie lubię zimę najbardziej. Za śnieg skrzypiący pod butami, za zatokę skutą lodem, za to, że nie ma nic przyjemniejszego niż powrót do ciepłego domu i kubek gorącej herbaty lub kakao...
























wtorek, 21 stycznia 2014

Best of June!

Czerwiec zawsze pięknie pachnie latem. Dni są długie, słońce świeci mocno. Cudowny miesiąc - już wakacyjny, a cały czas towarzyszy nam poczucie, że wakacje dopiero przed nami. Bo w zasadzie tak się przyjęło, lipiec i sierpień. Może przez szkołę, może z innych względów. Nie wiem. Dla mnie lato to cudowne cztery miesiące. Chciałoby się napisać leniwe, ale nic z tego.  Lato to dla mnie,  jak na złość, najbardziej aktywny okres w roku. Doba naciąga się do granic, a czasu i tak jest mało. W tym wszystkim niknie czas na plażowanie, wylegiwanie się na leżaku, przesiadywanie na balkonie, czy w ogrodzie. Ale może w tym roku uda mi się to wszystko lepiej zorganizować? Czerwiec. Bardzo lubię ten miesiąc. Przeżyjmy go jeszcze raz…

03.06.2013 - Na zielonej łące.


12.06.2013 - Paski, znowu paski!


17.06.2013 - Kolorowy kop.






niedziela, 19 stycznia 2014

ZIMA!


 Przyszła zima. Troszkę się chyba pogubiła, bo w górach śnieg jest bardziej potrzebny niż tu nad morzem, ale co zrobić. Trzeba ją przyjąć z całym dobytkiem… Ja w dalszym ciągu nie mam sanek. W dalszym ciągu żałuję. Pożytku z tego śniegu nie zrobię, w zasadzie to nawet nie mam się z kim śnieżkami rzucać. Tak czy inaczej prawdziwie śnieżny spacer zaliczyłam. Mroźny, biały, zimowy. Teraz mogę spokojnie czekać na wiosnę. Spłycam, to prawda, w międzyczasie muszę przecież jeszcze ponosić wszystkie futra i futrzaki, muszę zdążyć zatęsknić za sandałami, bo w sumie kozaków jeszcze porządnie wszystkich nie ponosiłam. Muszę pozbyć się tego wszystkiego, co teraz bezpiecznie skrywa się pod swetrami i dużymi kurtkami. Chociaż źle to wszystko piszę, nic nie muszę. Równie dobrze mogę przecież wcinać dwie tabliczki czekolady dziennie, mogę nie robić nic… Ale chcę! Chcę wszystko! Wszystko i wszystkiego. Taki typ. 
A Wy macie już swoją zimę?