środa, 8 stycznia 2014

Best of March!

Marzec. Zimowy, mocno śnieżny. I jakże kłopotliwy! Wybór pięciu zdjęć zdawał mi się prawie niewykonalny. Namęczyłam się jak szalona. A cały czas zdawało mi się, że to Best of'y będą szybsze niż zwykłe posty… Bzdura! Staram się być obiektywna (w miarę możliwości!), niektóre zestawy odpadają na starcie, coś się szczególnie wybija i powstaje grupa fajne, musi być. Tyle, że liczba miejsc ograniczona. Tu z pomocą przychodzi stare dobre chybił-trafił. Bo inaczej by się nie dało. Trochę mnie wkurza, że nie mogę po prostu usiąść, otworzyć wszystko z danego miesiąca i szybko wybrać 5 najlepszych. Z drugiej jednak strony bardzo się z tego cieszę, bo to znaczy, że w każdym miesiącu mam więcej niż pięć udanych zestawów! Dodam, że wybór nie jest wcale między ośmioma zestawami. Jest lepiej niż mi się wydawało. Albo inaczej - myślałam, że jest dużo gorzej. A tu taka miła niespodzianka! Wcale nie jestem taka beznadziejna, jak to niektórzy chcą mi wmówić. Nie jestem może zachwycająca, nie powalam na kolana, ale nie jestem zła. I tej myśli się trzymam, a co! Pewności mi chyba trzeba. Trochę samozadowolenia. A nawet samozachwytu, jak trzeba. W dupie mam, że będę wychodzić na zarozumialca. W podłogę się wdeptać nie dam. Z moim wzrostem muszę podnosić wysoko głowę, żeby widzieć więcej. Kto wie, może kiedyś się uniosę!




07.03.2013 - Royal Gold & Burgund.


12.03.2013 - Melancholijka.






wtorek, 7 stycznia 2014

Żegnaj słodkie lenistwo!




I oto kończy się cudowny okres... Od jutra praca i normalne życie. Koniec z jedzeniem, leniuchowaniem i odkładaniem wszystkiego na potem. Czas pożegnać cały ten świąteczno-noworoczny zgiełk. I choć nie należy to do przyjemnych, zdecydowanie jest niezbędne dla dalszego funkcjonowania. Jutro przyszło szybciej niż myślałam, ale wyjątkowo mnie to nie smuci. Pora zabrać się za postanowienia, przede wszystkim za ich realizację! Bo planów jest cała masa, a czas leci. Pędzi jak szalony. Pierwszy tydzień minął, choć nie jestem pewna kiedy, bo praktycznie go przespałam. I to wcale nie z lenistwa - dopadły mnie bóle piekielne i musiałam swoje wycierpieć pod kocem. To chyba tak, żebym nie myślała, że wszystko przyjdzie łatwo i szybko. A może tylko po to, żeby pokazać, że należy cieszyć się każdym dniem, kiedy nic nie boli i wszystko można. Bo to się naprawdę docenia, jak się w dupę dostanie. Tak czy inaczej od tej chwili mogę wszystko i wszystko muszę. Jestem zobowiązana sama przed sobą, poniekąd przed Wami… 
A te zdjęcia to jakby zobrazowanie tego, co się kończy. Bo w tamtym momencie nie musiałam się niczym przejmować, o niczym konkretnym myśleć. Przez chwilę nie istniały jakieś ograniczenia czasowe, terminy, zobowiązania. Pusta plaża. I takie słodkie, błogie nic. Wrócę do domu poczytam książkę, może poleżę i poszukam jakiegoś filmu… Te chwile pora odłożyć na potem, w przeciwieństwie do całej reszty... Wolna niedziela to już nie jest to samo, ale jakże cieszy!




poniedziałek, 6 stycznia 2014

Best of February!

Luty był miesiącem zmiany ubarwienia, stałam się ognistą czerwonowłosą dziewczyną. Byłam zadowolona z tej zmiany, wbrew pozorom była bardziej radykalna i mocniej widoczna, niż blond. Może dlatego, że rozjaśniałam powoli, małymi kroczkami, a czerwona zrobiłam się w ciągu zaledwie paru chwil. Oj pamiętam, jak się sama zaszokowałam tą zmianą. Na początku czułam się jakby te włosy nie były moje… A były, po kilku dniach nie miałam już wątpliwości. 

04.02.2013 - Saturday Night Fever!


08.02.2013 - Spring, please!


12.02.2013 - Wild Sunset.






niedziela, 5 stycznia 2014

Małe rzeczy.







Kiedy spotyka się świetlista żółć z jasną szarością powstaje duet idealny. Powstaje sweter, który jest nowością w mojej szafie i automatycznie wskakuje na listę ulubionych. Poza kolorami ma jeszcze dwa porządne atuty - jest luźny i ażurowy. Od pierwszej chwili widziałam go w zestawie z tymi spodniami, dlatego też tym duetem rozpoczynam jego blogową karierę. Prawda, że jest przyjemnie, kiedy jest tak jasno? Świetliste zestawy to chyba coś, co polubię na dłużej… Jako deser i wisienkę na torcie w jednym przedstawiam Wam najnowsze z moich nowych butów. Mały prezent na nowy rok. Jako metafora spełniania marzeń. Kolejne buty, które udało mi się zdobyć dzięki cudownemu wynalazkowi, jakim jest Allegro. Może je poznajecie, w wakacje były w Centro. Wypatrzyłam je podczas moich krótkich wakacji w Gliwicach. Poza weselem i spotkaniami ze znajomymi, musiałam zrobić tradycyjną rundę po sklepach. Miałam jednak twarde postanowienie, że nie będę robić zakupów. I cholera twarda byłam! Zobaczyłam je, pokochałam, przymierzyłam i odłożyłam. Mimo, że w sklepie panowała szałowa promocja i wszystkie buty kosztowały 30 zł. Na pocieszenie wzięłam pierścionek i okulary wydając szalone 6 zł. I wcale nie byłam z siebie dumna. Żałowałam jeszcze tego samego dnia, że taka ze mnie głupia pipa. Do sklepu już nie dotarłam, ale nie dawały mi spokoju... W końcu je dorwałam i jestem szalenie zadowolona! Nie wiem na czym to polega, że niektóre rzeczy nie dają spokoju. Przecież podoba mi się coś co pięć minut, co dziesięć się zakochuję, ale to tylko jedna na sto rzeczy zostaje mi w głowie i wierci dziurę. Ostatnio przecież opowiadałam podobną historyjkę o wężowych botkach z Deichmanna… I nie ma zupełnie znaczenia marka, fason, przeznaczenie. To takie małe ulotne coś. Ale chociaż to męczy, bez tego byłoby chyba strasznie nudno. To małe rzeczy, które sprawiają przyjemność, powodują, że się uśmiechamy, a świat staje się piękniejszy. Szczęście składa się przecież z drobiazgów, z takich małych rzeczy!


sobota, 4 stycznia 2014

Best of January!

I oto styczeń, miesiąc podsumowań, a jakże! Nie wszystko da się opowiedzieć słowami, więc tradycyjnie, całkowicie subiektywnie wybiorę dla Was najlepsze momenty ubiegłego (już) roku. Mam nadzieję, że lubicie ten okres choć w połowie tak, jak ja go lubię! Mam też nadzieję przypomnieć Wam o czymś, o czym być może już zapomnieliście, a się Wam podobało. Być może odkryjecie coś, co Was ominęło. Może czymś Was zainteresuję. Chciałabym. 
Cofnijmy się więc do stycznia 2013. Możecie tego nie pamiętać, ale był to ostatni miesiąc panowania blondu na mojej głowie! To miesiąc sukienek, swetrów i futerek. Miesiąc z którego jestem w ogólnym rozrachunku zadowolona. Tak więc zapraszam Was do oglądania i przy okazji zachęcam do grzebania w starszych postach, może Wasze typy są inne, może coś innego przykuło Waszą uwagę?

01.01.2013 - Pierwszy/Hello 2013!
(tekst jak najbardziej aktualny!)




07.01.2013 - Cekiny i inne.


15.01.2013 - Pin-up Princess




środa, 1 stycznia 2014

Czas start!


I oto jest! Nowy rok, nowy początek, można powiedzieć nowe wszystko. Bo w zasadzie wszystko jest możliwe. Zostawiamy za sobą wszystko, co było i koncentrujemy się na tym, co będzie. Co jest już od dziś. Początek zawsze daje wiele możliwości. Jest pełen nadziei, planów, wiary w to, że wszystko się uda, że będzie wspaniale. Myślę, że to dobre podejście, bo od podejścia przecież dużo zależy. Ja wyspana, wypoczęta i niezwykle zadowolona zabieram się za zapisywanie pierwszych stron tej nowej pustej książki.  Nastąpiła wymiana zeszytów i tego się trzymam. Za sobą zostawiam udany rok, mnóstwo naprawdę przyjemnych chwil i miłych spotkań. Zostawiam małe sukcesy, mniejsze i większe porażki, zaniechania, błędy, głupstwa, smutki i radości. Zostawiam wszystko, bo tak trzeba. Tego potrzebuję. Koncentruję się na tym, co w życiu ważne. Na wszystkim, co jest dla mnie w tym momencie najważniejsze. Startuję trochę z pozycji egoistki, ale to tylko dlatego, że jeszcze mogę. Jeszcze cały czas najważniejsza dla siebie jestem ja. Za rok wszystko może wyglądać inaczej. W międzyczasie może wydarzyć się absolutnie wszystko. W końcu kiedyś będę musiała zacząć dzielić swoje szczęście, plany i marzenia. Przez dwa, przez cztery… Ale to jeszcze nie jest ta chwila! Teraz jestem ja i cała masa planów i postanowień. W powietrzu unosi się podsumowanie tego co prywatne, zawodowe, blogowe… I różnie z tym wszystkim bywało. W niektórych dziedzinach bywało lepiej, w innych zdecydowanie gorzej. Bilans jednak wychodzi na plus. Zyskałam na każdym polu. Jedyna strata to tak zwane życie towarzyskie. Cena za spełnianie marzeń. Przez brak czasu dużo rzeczy się porozłaziło. Jest w tym sporo mojej winy, bo nie dzwonię, nie piszę, myślę o tym, ale za długo się zbieram, albo zapominam. W części przypadków wina nie leży po mojej stronie, co chyba jest jeszcze smutniejsze… Tak czy inaczej przyszła pora na odświeżanie i nadrabianie zaległości. Nie tylko na tej płaszczyźnie. Lekko kulawą kwestią jest mój drogi blog. Tu również z braku czasu i często zwyczajnego zmęczenia nie dzieje się dostatecznie dużo i dobrze. Może inaczej - nie jestem usatysfakcjonowana. Nie poświęcam mu należnej ilości czasu, pracy i serca. Drażni mnie to okrutnie, bo miało być inaczej, lepiej, piękniej… Mam nadzieję, że uda mi się to zmienić. Chciałabym to naprawić jak najszybciej, ale zdaję sobie sprawę z tego, że to wcale nie będzie łatwe. Tu nie wystarczą dobre chęci i trochę paplania. Potrzeba tu wielkich zmian. Ja potrzebuję wielkich zmian. Muszę rozciągnąć swój czas, wydłużyć dzień, do listy codziennych zadań wpisać spełnianie marzeń… Ale dziś wierzę w to, że naprawdę wszystko się da. I mam wystarczająco dużo chęci, zapału, motywacji, sił, mam dużo wszystkiego, czego potrzeba, żeby się udało. Musi się udać! Cytując wyśmianego klasyka, którego osobiście lubię - kiedy czegoś gorąco pragniesz, to cały wszechświat sprzyja potajemnie twojemu pragnieniu. Ot co! Witaj 2014, będziesz mój!